Όλα αυτά χωρίς την πλάτη κανενός μπαμπά......

 Ο νέος αυτός δεν είναι γόνος, δεν είναι γαλαζοαίματος, δεν είναι πορφυρογέννητος, είναι όπως τα παιδιά πολλών, και αριστερών, που καμαρώνουν στις ταβέρνες και στις συνάξεις συγγενών για την πρόοδο των παιδιών τους στην Εσπερία η στην Αμερική.

Φαντάζομαι ένα παιδί 14 ετών να διακρίνεται σε δύο τερατωδώς δύσκολους μαθηματικούς διαγωνισμούς-επιτρέψτε μου να ξέρω- και να κερδίζει μια υποτροφία στις ΗΠΑ, όπου και αργότερα διαπρέπει σε πρωτότυπα και εφαρμοσμένα μαθηματικά αντικείμενα, όπως είναι η «θεωρία ρίσκου.»

 Με βάση τους νόμους των ΗΠΑ παίρνει δάνειο με προσωπικές εγγυήσεις, κάτι πάλι τερατωδώς δύσκολο, και στήνει μια ναυτιλιακή εταιρεία, η οποία πορεύεται με σεβασμό στην νομοθεσία της χώρας που τον φιλοξενεί. Προηγουμένως, όπως χιλιάδες άλλοι ταλαντούχοι νέοι, εργάζεται σε μια επενδυτική τράπεζα, την γκόλντμαν ζακς, όχι, και το τονίζω, ως Γκόλντεν μπόι.

Όλα αυτά χωρίς την πλάτη κανενός μπαμπά.

 Ο νέος αυτός δεν είναι γόνος, δεν είναι γαλαζοαίματος, δεν είναι πορφυρογέννητος, είναι όπως τα παιδιά πολλών, και αριστερών, που καμαρώνουν στις ταβέρνες και στις συνάξεις συγγενών για την πρόοδο των παιδιών τους στην Εσπερία η στην Αμερική.

 Ο νέος αυτός έχει μια διάφανη ζωή, αρθρογραφεί στον «εθνικό κήρυκα» και βοηθάει άλλους νέους Έλληνες που θέλουν να σπουδάσουν στις ΗΠΑ.

Ο νέος αυτός αμφισβητεί το καπιταλιστικό περιβάλλον,  στο οποίο εργάστηκε, επιστρέφει στην πατρίδα του και επιδιώκει να διεκδικήσει ένα αναφαίρετο δικαίωμα του: την συμμετοχή του στα κοινά με τον τρόπο που θεωρεί πως του ταιριάζει.

 Επιλέγει και εντάσσεται σε ένα κόμμα που θεωρεί πως τον εκφράζει και ανοικτά, στο φως της μέρας και χωρίς μηχανισμούς, διεκδικεί, ως υποψήφιος πρόεδρος, την ψήφο των μελλών του κόμματος αυτού, ενός κατά πολλούς κεντροαριστερού, καμία αντίρρηση, κόμματος με αριστερές και κεϋνσιανές καταβολές. 

Ε, ακριβώς αυτός ο νέος αριστερός, ο Στέφανος Κασσελάκης, δέχεται τη χλεύη και την ειρωνεία, δυστυχώς, πολλών αριστερών ή και κομμουνιστών ή και οπαδών της κοινωνικής ανατροπής ως «Αμερικανοφερμένος», που εξοφλεί γραμμάτια, με αιχμές, Ω, ποία κατάντια, από κάποιους, όχι του ΣΥΡΙΖΑ βέβαια, ακόμη και για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. 

«Αμερικανοφερμένος» λοιπόν, λες και ο γίγαντας της κυβέρνησης του βουνού, ο Πέτρος Κόκκαλης δεν ήταν «γερμανοφερμένος» ή ο έτερος γίγας, ο Γιώργος Σημίτης. Ή ο άλλος ηγέτης που ήταν πριγκιπικής καταγωγής με σύζυγο φανατική καθολική και έπεσε το 1984 στο καθήκον, ο Ενρίκο Μπερλινγκουέρ.

Πολύ λυπάμαι, πολύ φτωχοί γινόμαστε με τα ειρωνικά σχόλια, τη δίκη προθέσεων και τους ξυραφένιους υπαινιγμούς αντί την πολιτική αντιπαράθεση σε θέσεις και ιδεολογίες.

Στον πολιτικό χώρο που υπηρετούμε δεν υπάρχει επετηρίδα, δεν υπάρχουν λευκά κολάρα, η ανιδιοτελής προσφορά (πρέπει να) υπάρχει και η ενδυνάμωση της κοινωνικής αλληλεγγύης, ως ο πυρήνας για οτιδήποτε θετικό φέρει το μέλλον.

Ο πρόεδρος ή η πρόεδρος πρέπει να έχει κατ’ εμέ τρία χαρακτηριστικά: να είναι Νέστορας, όπως ήταν ο Μπάμπης Δρακόπουλος, ήτοι να είναι συνθετικός (συνθετική) και να στέκει πάνω από τάσεις και μηχανισμούς, να είναι Λούθηρος, όπως ήταν ο Άγγελος Ελεφάντης κι ας μην ήταν πρόεδρος, που σημαίνει να έχει ανανεωτικό πρόταγμα, αφήνοντας πίσω ό,τι δεν ανταποκρίνεται στη σημερινή φάση της ταξικής πάλης και τρίτο να είναι και Ιαβέρης, άνθρωπος του καθήκοντος, με συναίσθηση του ηράκλειου έργου που αναλαμβάνει....

Βγάζω μια αγωνία γιατί διαβάζω πράγματα που δεν αρμόζουν στην Αριστερά, ευτυχώς, εν γένει, όχι από τους υποψήφιους- υποψήφιες προέδρους και ζητώ συγνώμη αν κούρασα.

 Ήθελα απλώς να υπενθυμίσω πως μονον έναν δρόμο ξέρουν οι αριστεροί: αυτόν του διαλόγου και της αντιπαράθεσης σε θέσεις και ιδεολογίες.

Γιάννης Παπαδόπουλος, Νήσος Πάτμος.

ΣΧΟΛΙΑ

Άριστα γραμμένο άρθρο για όλους μας.

Είναι η τελευταία ελπίδα της χώρας...πάμε δυνατά!!!!

Είναι και οι τρεις χαρακτήρες που περιγράψατε- σε έναν άνθρωπο-σαν ένα πακέτο ας πούμε, σαν ένα δώρο της φύσης σ εμάς.

Με καλύψατε και μου φτιάξατε τη μέρα

Σας ευχαριστώ

Ελπίζω να διαβάσουν το μήνυμα σας και να συνετηστουν όλοι αυτοί πολεμάνε έναν άνθρωπο που θέλει να προσφέρει και τον χρειαζόμαστε

Βαρεθήκαμε τους ανθρώπους και τα κολλήματα τους

Ότι πιο ουσιαστικό έχω διαβασει!

Συμφωνώ και προσυπογράφω.

Σας ευχαριστώ γιατί βάλατε τη σκέψη μου στο σωστό δρόμο!!! Δεν πήγα να ψηφίσω …γιατί δίστασα και λυπάμαι πολύ που δεν μπορώ να πάω τώρα να ψηφίσω!!!